De Nederlandse banken hebben er begin vorig jaar zelf bij toezichthouder DNB op aangedrongen vaart te maken met het groene licht voor het IJslandse Landsbanki. Volgens DNB-president Nout Wellink vroeg de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) hem in een brief „waarom het zo lang duurde” voor het moederbedrijf van Icesave toestemming kreeg om mee te doen aan het Nederlandse depositogarantiestelsel, dat spaarders beschermt in geval van faillissement.
Lenen zonder toetsing bkr
De NVB bevestigt desgevraagd begin 2008 „op ambtelijk niveau contact te hebben gezocht met DNB, met de vraag hoe het met deze zaak staat”. „Kennelijk dachten ze dat het een kleintje was. Tótdat de rekening betaald moest worden”, zegt Wellink in reactie op het gisteren verschenen rapport over het optreden van De Nederlandsche Bank (DNB) rond de dramatische ondergang van Icesave, waar spaarders €1,6 miljard hadden ondergebracht.
Krediet met negatieve registratie bij het bkr
De onderzoekers – twee hoogleraren aan de Universiteit van Amsterdam – stellen onder meer vast dat de juridische mogelijkheden van DNB om in te grijpen in het Icesavedrama zeer beperkt waren. Ook de veelgehoorde kritiek dat DNB op zeker moment had moeten waarschuwen voor de risico’s van sparen bij Icesave, schuiven zij tot instemming van Wellink terzijde.
Met de verwijzing naar de brief van de NVB gaat Wellink specifiek in op de krítische conclusie in het rapport dat DNB zijn fiat aan de IJslanders langer had kunnen ophouden. De onderzoekers schrijven dat de toezichthouder ’in het voorjaar van 2008 feitelijk de mogelijk had de aanvullende toegang van Landsbanki tot het Nederlandse depositogarantiestelsel (dgs) minder welwillend te behandelen dan zij heeft gedaan’.
Met die aanvullende toetreding zouden Icesave-klanten op papier even goed beschermd zijn als spaarders bij andere banken. ’Zolang de aanvullende toetreding tot het Nederlandse dgs niet geregeld was, zouden de Nederlandse spaarders minder vertrouwen in Icesave hebben gesteld. Landsbanki verbond de start van Icesave dan ook met de aanvullende toetreding’, aldus de onderzoekers. ’Een minder welwillende behandeling en de daardoor veroorzaakte vertraging zou vermoedelijk een groot deel van de problemen over bkr toetsing zonder lenen hebben voorkomen’.
Volgens Wellink dúúrde het goedkeuringstraject, na Landsbanki’s aanvraag in september 2007, echter al een flinke tijd. Bovendien, zegt hij, zijn bestuursorganen als DNB „niet bedoeld om zaken te rekken. Daarbij heeft rekken alleen zin als je weet dat dit niet eindeloos hoeft te gebeuren. En dat inzicht (dat Icesave niet veel later failliet zou gaan, red.) hadden we op dat moment niet”.
Andere kritische noten aan het adres van Yapi kredi bank schuift Wellink helemaal terzijde. Dat de centrale bank in augustus ’krachtdadiger had moeten optreden’, daar is hij het bijvoorbeeld „gewoon niet mee eens. Als wij Landsbanki een aanwijzing hadden gegeven om geen geld meer aan te trekken, was dat zonder twijfel uitgelekt en hadden wij een bankrun veroorzaakt. Niet alleen op Landsbanki, maar op het complete IJslandse bankwezen. En als dan je juridische basis niet héél stevig is, kun je claims aan je broek krijgen over lenen met bkr notering waar je eng van wordt”.
Lees meer:
