Dit bedrijf organiseerde de afgelopen jaren in zeven regio’s een voetbalgala waarbij de beste amateurvoetballers werden gehuldigd. Op deze avonden werden veilingen gehouden voor de goede doelen Spieren voor Spieren, Dirk Kuyt Foundation, Richard Krajicek Foundation, Stars in their Eyes en Daniel den Hoed. Deze organisaties hebben over 2008 nog geen cent ontvangen. De gala’s werden onder meer gehouden in Den Haag, Delft en Westland.
De Bal Is Rond heeft in december vorig jaar faillissement aangevraagd, nadat het bedrijf in grote financiële problemen was gekomen. Een curator wikkelt de zaken af met crediteuren, onder wie de goede doelen. Het ziet ernaar uit dat deze naar hun geld kunnen fluiten. „Dit is niet zoals het hoort,’’ zegt directeur Joost Wijnhoud van Spieren voor Spieren. „Normaal gaat het geld rechtstreeks door naar de goede doelen. Er moeten hiervoor separate geldstromen zijn.’’
Directeur Jeroen Smits van De Bal Is Rond, landelijk bekend via het tv-programma Moppentoppers, erkent dat het geld voor de goede doelen is gebruikt om opende zaken te kunnen afwikkelen. Volgens politie Haaglanden is zo’n handelwijze niet per se strafbaar. „Dat hangt ervan af of er opzet in het spel is.’’
De vijf goede doelen die elk nog enkele tienduizenden euro’s tegoed hebben van De Bal Is Rond (DBIR), hebben er geen vertrouwen meer in dat ze nog iets van hun vordering zien. „Ik zie de bui al hangen. Het geld is weg. En van een kale kip kun je niet plukken,’’ zegt Maurice Brederode van de Dirk Kuyt Foundation, een van de gedupeerde goede doelen.
Het gaat verder om Spieren voor Spieren, Richard Krajicek Foundation, Stars in their Eyes en Daniel den Hoed. Bij elkaar hebben de vijf goede doelen nog 179.563 euro tegoed van DBIR. Het Voorburgse bedrijf meldde dit bedrag afgelopen najaar nog vol trots op zijn website, die inmiddels uit de lucht is gehaald. Nader onderzoek van deze krant bevestigt de opbrengst.
DBIR werd geleid door directeur Jeroen Smits. De 33-jarige Voorburger werd in de jaren negentig landelijk bekend via het tv-programma Moppentoppers.
DBIR heeft het geld voor de goede doelen in 2008 opgehaald bij veilingen tijdens zeven voetbalgala’s. De opbrengst is echter gebruikt om lopende rekeningen te betalen, nadat DBIR in acute financiële problemen was gekomen. „Dit klopt gewoon niet,’’ zegt directeur Joost Wijnhoud van Spieren voor Spieren. „Normaal gaat het geld rechtstreeks door naar de goede doelen. Het moeten separate geldstromen zijn. Het lijkt erop dat met het geld andere dingen zijn gedaan.’’
Tijdens deze gala’s werden de beste amateurvoetballers van de regio bekendgemaakt, onder meer in Den Haag, Delft en Westland. Het eerste gala was vijf jaar terug. DBIR vroeg op 2 december vorig jaar faillissement aan. Een curator wikkelt nu de zaken af met crediteuren, waaronder de goede doelen.
Spieren voor Spieren heeft circa 20.000 euro tegoed. Wijnhoud: „Dit gaat verder dan een gift, want wij hebben er ook energie en materiaal voor de veilingen ingestopt. Daarover is een contract getekend. We hadden bijvoorbeeld een hockeystick van Fatima Moreira de Melo beschikbaar gesteld. Ik heb meteen onze advocaat een brief laten schrijven. Omdat we duidelijkheid willen. Ik vind het belangrijk dat geld voor de goede doelen daar ook echt terechtkomt. Nu is het afwachten wat de curator beslist.’’
Spieren voor Spieren had het geld wel ingeboekt, maar haalt het weer van de balans. „We gaan ervan uit dat het geld niet meer komt. Er was nog geen concrete bestemming voor. Het komt bij wetenschappelijk onderzoek en het nieuwe Kindercentrum.’’
In eerdere jaren haalde DBIR op veilingen ongeveer twee ton op. Dat geld is wél overgemaakt. Brederode van de Dirk Kuyt Foundation: „Het geld van vorig jaar is kennelijk al uitgegeven. Niet fraai. We hebben er ook een prestatie voor geleverd, bijvoorbeeld een ontmoeting met Dirk Kuyt. Maar DBIR heeft ook goede dingen gedaan, dat vergeten we niet.’’ De creditpost betreft minimaal 40.000 euro. „Intussen blijven we herinneringen sturen, tegen beter weten in. Voor het dossier. Het is wrang, want mensen betalen vaak extra op veilingen vanwege het goede doel.’’
Coen van Veen van de Richard Krajicek Foundation heeft een dubbel gevoel. „Eerdere jaren heeft De Bal Is Rond veel geld voor ons opgehaald. Directeur Jeroen Smits heeft me uitgelegd dat het nu een moeilijk verhaal is. Ik kan me heel druk maken, maar dat is verspilde energie.’’
Toch baalt Van Veen. „Het is ook een kwestie van ethiek. Ze zijn niet zorgvuldig geweest. Het lijkt simpel: wat voor goede doelen is gaat één op één naar ze toe. Maar ik vermoed dat er nijpende problemen waren. In de hoop dat het goed zou komen, is het geld van de goededoelenrekening gehaald. Ik ben ook ondernemer en ik begrijp die gedachtegang wel. Ik praat het niet goed, maar risico hoort bij ondernemen.’’
Ook Van Veen verwacht niet dat er veel overblijft van de vordering van ‘enkele tienduizenden euro’s. „Instanties als de Belastingdienst gaan voor. Wij zijn geen zakelijke partner. We hebben ook niks ingeboekt, dat doen we altijd pas als het geld binnen is. Het gaat dus nu niet concreet ten koste van een bepaalde playground, maar wel van eentje op langere termijn. Ik vind het ook zuur voor de mensen die in vertrouwen een veiling-item hebben gekocht.’’
Daniel den Hoed (tegen kanker) is naar schatting ook voor enkele tienduizenden euro’s gedupeerd. Sandra Wigmoor: „Ik ken dat bedrag niet. Ze hebben ons zelf benaderd. Wij hebben ook geen contract getekend. Wij kúnnen er dus niet eens een zaak van maken. We waren ook niet bij de veilingen. Ik vind het vreselijk triest.’’
Ook met Stars in their Eyes bestonden geen afspraken, zegt Paul Beijersbergen van de organisatie die voetbalprojecten opzet in Zuid-Afrika. „We hebben geen poot om op te staan, want er is geen contract. We zijn ook niet naar de veilingen geweest, want dan toon je commitment. DBIR wilde met ons in zee door werkzaamheden voor ons te verrichten. Er lag een offerte, maar het prijskaartje van 75.000 euro beviel me niet. Toen zei Jeroen: ‘Via de veiling kunnen we een deel van de kosten dragen.’ Later kwam ik hem tegen bij ADO Den Haag en zei hij dat ik verrast zou worden door de opbrengst. Nou, ik ben nu nóg benieuwd.’’
Directeur Jeroen Smits van DBIR erkent dat geld voor goede doelen is aangewend om andere gaten te dichten. „We hebben drie rekeningen: spaar, zakelijk en goede doelen. Die waren altijd gescheiden. Totdat we in de problemen kwamen. Toen is er geld van de goede doelenrekeningen gehaald om acute betalingen te kunnen doen. Ik twijfelde er toen geen moment aan dat we het weer zouden terugverdienen.’’
„Als ik de tijd kon terugdraaien zou ik het anders hebben gedaan. Achteraf was het niet goed om het zo te doen. Niet ethisch? Ik ben me in dat opzicht van geen kwaad bewust. Of ik heb gegokt? Nee, dat doe je in het casino.’’
Er zat niet altijd een notaris bij de veilingen, erkent Smits. „Maar sjoemelen was ondenkbaar. Er zit altijd wel iemand in de zaal die alle cheques optelt.’’ Smits zegt dat niks in eigen zak is verdwenen. „Overal staat een factuur tegenover. Ik ben er zelf geen cent wijzer van geworden. Ik ben elke dag met m’n kop op tv. Dan ga je geen gekke dingen doen.’’ Smits snapt de emoties die de goede doelen meebrengen. „Maar vanuit bedrijfsperspectief zijn het gewoon crediteuren, net als alle anderen. Hoe jammer ook.’’
DBIR haalde in eerdere jaren 200.000 euro op voor de goede doelen. Smits: „We gaven altijd alles weg. We dekten alleen onkosten zoals lijsten. Maar er was wel 1,5 fte met de veilingen bezig. Ach, we hebben zoveel gedaan. Gratis dvd’s geproduceerd voor goede doelen. Wellicht zijn we té gul geweest.’’
Smits (33) deed het goed met de voetbalgala’s in de Haagse regio, maar overspeelde vorig jaar zijn hand door te snel uit te breiden naar andere regio’s. Daardoor raakte het bedrijf, waar circa tien fte’s werkten, diep in de rode cijfers. Bovendien had hij intern geregeld conflicten met medewerkers. „Ik moet misschien gaan doen waar ik echt goed in ben. Ben waarschijnlijk niet in de wieg gelegd om leiding te geven.’’ Een doorstart van voetbalgala’s sluit hij evenwel niet uit.
Lees meer:
